วันอังคาร, มกราคม 18, 2548

036 | เปิดตัว ฟ๐นต์ดอทคอม



วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 เวลา 19.09 น.
โลกจักต้องจารึกไว้ด้วยมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น 1 อย่าง
เปล่า –
ไม่ได้เกิดแผ่นดินไหวแรงที่สุดในโลกอีกครั้งหรอก
ไม่ได้มีสึนามิถล่มรอบสองหรอก
ไม่ได้มีโจญไร (โจร+จัญไร) มาก่อวินาศกรรมอีกรอบหรอก
ไม่ได้มีตึกถล่มอีกรอบ หรือรถไฟฟ้าชนกัน หรือนักการเมืองปฏิบัติการตอแหลครั้งใหญ่ในรอบสี่ปีหรอก
(ทำไมช่วงนี้มีแต่เรื่องฉิบหายทั้งนั้นเลยวะ ..ถึงว่าสิ ทักษิณเลยไข้แดก)

แต่ผมแค่จะบอกว่า
เว็บฟอนต์ใหม่เสร็จแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
(แฮ่ก แฮ่ก) ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

นั่นคือเว็บที่แตกยอดมาจากเว็บฟอนต์•ไอ้แอนนนนน ที่สร้างความแสบตาสัดดอกมาแล้ว
คลิกไปเลยครับ


www.f0nt.com


เยสสสส
เยสสสสสสสสสสส
เยสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส (พอแล้ว เยสมากฟ้าเหลือง)

เป้าหมายของเว็บที่ว่านี่คือ ต้องการสร้างวงการใหม่ขึ้นมาหนึ่งวงการ
(ไม่ขอแวะไปเรื่อง Typography หรืออะไรที่มันเป็นทางการนักนะครับ เดี๋ยวหลับ)
เอาแค่ว่า ผมอยากให้คนไทยได้สนุกกับการเล่นกับตัวอักษรในคอมพิวเตอร์
และได้รู้ว่า ทุกคนสามารถช่วยกันหมุนโลกได้ทั้งนั้น
ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าวันหนึ่งเราทุกคนจะสามารถมีลายมือตัวเอง
ไม่ว่าจะอยู่ในหนังสือ ในทีวี ในเว็บไซต์

แม่ง น่าสนุกอย่างหมาเลยโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย (พอ พอ)


หลายคนแล้วที่ถามผมว่า มึงจะทำเว็บเหี้ยนี่ไปทำไมวะ
ในเมื่อทำไปก็ไม่ได้ตังค์ (และก็ไม่ได้ดัง)
แถมยังจะต้องควักกระเป๋าแบนๆ ที่ได้จากอาชีพทหารกองประจำการ
ซึ่งแต่เดิมก็มีอยู่น้อยนิดจนต้องยืนน้ำลายยืดหน้าแนบเกาะกระจกรถเข็นขายหมูปิ้งอยู่แล้ว
มาจ่ายค่าโฮส ซึ่งเช่ามามึงก็ไม่ได้อะไรเลยนี่หว่า

ผมตบหัวไปทีนึง แล้วตอบว่า มึงก็คิดสิ ว่านี่คือการซื้อของเล่นอย่างนึง
ก็เหมือนกะที่มึงเอาตังค์ไปซื้อบัตรเติมเงินโทรศัพท์ที่กูว่ามันฟุ่มเฟือยสัดๆ
หรือไม่ก็เจียดตังค์ไปลงกับค่าเล่นเกมส์ออนไลน์ ซึ่งเกมส์เหี้ยนี่ดันเสือกแพงกว่าค่าโทรหำนั่นอีก

ก็ผมไม่ใช่คนติดโทรศัพท์ + เล่นเกมส์ไม่เป็น แถมเสือกแดกเหล้าไม่เป็นกะเขาอีก!
อบายมุขที่พอจะมอมเมาผมได้ก็คงมีแค่ไอ้คอมพิวเตอร์ที่บรรจุโลกไว้ข้างใน (ถุย) นี่แหละ
เอาวะ เงินแค่ปีละพันสองพันสามพันที่กูต้องจ่ายไปเป็นค่าเช่าของเล่นของกู
ดูท่าทางจะได้อะไรมากกว่าที่พวกมึงทำอยู่หรือเปล่าวะ.. ผมก็ไม่แน่ใจ
แต่ที่แน่ๆ ผมว่าผมทำไปแล้วแม่งมีความสุขว่ะ
คุณน่าจะเข้าใจว่าอารมณ์เหมือนกับที่ทุกๆ วัน เมื่อผมมาเปิดบล็อกหยาบคายหรือหยาบควยนี่
แล้วเห็นตัวเลขจำนวนคอมเมนต์เยอะๆ เป็นเหมือนเสียงตอบรับให้รู้ว่า
ไอ้เหี้ย.. มีคนเห็น มีคนรู้สึกได้ถึงในสิ่งที่กูทำลงไปด้วยว่ะ!!

รู้ไหมว่าสำหรับไอ้พวกบ้าทำเว็บแล้ว
มันมีค่ากว่าการได้หมวกหายากเหี้ยๆ ในเกมส์อีกนะครับ!!

ป.ล.ผมถามพี่ที่ร้านว่า จะเล่นเพื่อตี-ซื้อไอ้หมวกเหี้ยนั่นมาทำไมวะ
พี่แกตอบว่า เพื่อความเท่เท่านั้นแหละน้อง ไม่ได้มีอะไรหรอก
ผมย้อนกลับมาดูตัวเอง ..ไอ้ที่กูทำทุกวันนี้แม่งก็เพื่อความเท่นี่หว่า
….เท่แล้วไงวะ -_-‘

ป.อ.ผมก็ยังพยายามหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองจนได้ว่า
ไอ้เหี้ย.. เท่แล้วมันก็ต้องได้ประโยชน์กับคนอื่นด้วยสิมันถึงจะเท่จริง

ป.ฮ.คืนนี้เว็บเสร็จแล้ว ผมเริ่มทำงานแน่นอนครับท่านบอกอ
อู้มานาน เริ่มรู้สึกว่าไฟลนตูดจนขี้แข็งเป็นตะกรันแล่ววว *-*